Ik ben een jaloers type. Ik heb wel eens een relatie verbroken vanwege mijn jaloerse aard. De man in kwestie ging op vakantie met zijn ex, een maand naar Thailand. De ex wist niets van mijn bestaan af en de man wilde haar ook niet over mij vertellen. Ik kon het niet hebben, vertrouwde de man niet en verbrak de relatie. Was dit het gevolg van een jaloerse bui? Of misschien wel het gevolg van meerdere relaties met onbetrouwbare mannen? Geen idee, beide zijn mogelijk en beide zijn waarschijnlijk de oorzaak van mijn jaloezie.
Ik schaam mij voor mijn jaloerse buien. Het toppunt van jaloers gedrag, is de man in kwestie controleren. Het cliché voorbeeld van de serie “Sex and the City” gaat voor veel vrouwen op. In alle kastjes en laatjes snuffelen, op zoek naar iets dat je liever niet wilt weten. Op zoek naar iets dat niet perfect is. Ook ik heb het gedaan, meerdere keren. Meerdere keren heb ik iets aangetroffen dat ik liever niet had geweten. Het is ook daarom, dat ik het niet meer doe.
Trouwboekje
Ik heb een tijdje gedate met een, toen nog, leuke jongen. Hij werkte in dezelfde sector als ik, we hadden een aantal leuke dates. Er was chemie tussen ons. Ik sliep wel eens bij hem, hij nooit bij mij. Op een van die ochtenden, hij was een ontbijtje aan het halen, op een zwak moment, trok ik schuldbewust zijn nachtkastje open. Dit was het moment om hem beter te leren kennen… Ik rommelde tussen zijn spullen en vond een fotoboekje. Vakantiefoto’s van hem, en een mooi meisje. Dat moest zijn ex zijn, en minstens een jaar geleden. Ik schoof nog wat losse bonnetjes opzij, en daar lag het, het trouwboekje. Nog volledig in de ontkenning, controleerde ik de namen en data, alles klopte. De “ontzettend leuke jongen” was getrouwd. Toen hij terug kwam met ontbijt, was ik met de noorderzon vertrokken.
Dagboekfragment
Na een periode van drie maanden lange nachten samen, pantosti’s als ontbijt en vele films die ik samen met de man tot diep in de nacht had liggen kijken, was ik benieuwd. Zat er toekomst in? Ik had weer bij hem geslapen en werd die ochtend ziek wakker. De man ging naar zijn werk en liet mij in zijn bed liggen. Ik voelde mij na een aantal uur slaap iets beter en besloot langzaam op te staan. Mijn sieraden lagen op zijn bureau, naast een kladblok. Ik kon mij niet bedwingen, en sloeg het open. Een dagboekfragment. De essentie van het hele dagboekverhaal kwam neer op dat de man, als hij er praktisch gezien toe in staat was, zoveel mogelijk vrouwen vanuit de kroeg mee zijn huis in kreeg. Ik werd spontaan weer misselijk en ben naar de wc gerend en heb een beetje op de wc-bril gespuugd, waarna ik naar huis ben vertrokken.
De jaloerse ex
Wat gebeurt er wanneer twee jaloerse mensen een relatie beginnen? Dan krijg je een explosieve relatie, waarin beide partijen elkaar uiteindelijk niet meer vertrouwen. Voordat ik een relatie had met “De jaloerse ex”, was ik zelf niet eens zo een heel jaloers type. Dat werd ik pas toen de relatie beëindigd was. Doordat hij mij niet vertrouwde, vertrouwde ik hem nog minder. Hij heeft ooit, het was toen al een tijdje uit, terwijl ik onder de douche stond, mijn smsjes gelezen. Hij las een aantal smsjes tussen mij en een date. Hij was woedend. Een aantal weken later sliep ik weer bij hem, de ruzie was inmiddels over, en we hadden een leuke nacht gehad. Hij was al vroeg naar zijn werk gegaan, en ik was alleen in zijn huis. Ik bekeek zijn geschiedenis in zijn computer. Ik kon zijn e-mail bekijken. Op dit moment kom ik beter uit de verf wanneer ik een smoes verzin, dat ik bijvoorbeeld mijn eigen e-mail wilde checken en per ongeluk in de zijne terecht kwam, maar dat zou de zonde van het rondsnuffelen verbloemen. En zo plat was het, ik controleerde zijn e-mail. Ik controleerde zijn e-mail omdat ik een theorie had bedacht. Wanneer een man mij niet vertrouwd, waar niet bepaald een reden toe was, behalve een date, dan zou hij zelf wel iets te verbergen hebben. En dat had hij. Ik vond hetgeen ik bang voor was, ik vond wat ik niet had willen vinden. Tientallen e-mails van een meisje. De e-mails dateerde uit de periode waarin wij nog een relatie hadden. De e-mails bevatten dezelfde beloften en liefdesverklaringen, inclusief excuses, die hij destijds naar mij toe deed. Ik ging kapot.
Na deze laatste rondsnuffelactie, heb ik het nog een keer gedaan. Hier kwam ook niets goeds uit voort, dus reden te meer om het echt nooit meer te doen. Ik vond de eerste liefdesbrieven van de man en zijn ex. Heel mooie, romantische brieven, en terwijl ik ze las, wist ik dat het tussen hem en mij nooit zo zou kunnen worden. Het maakte mij verdrietig en een week later was het over tussen ons.
Ik vraag mij af, waarom doen vrouwen dit? Wat willen wij vinden? Imperfectie? Waarom willen vrouwen de stress van het “hoe-ga-ik-vertellen-wat-ik-heb-gevonden”? En waarom is dit een typische vrouweneigenschap?
Misschien gunnen vrouwen zichzelf geen perfecte man. Misschien zijn vrouwen altijd wel op zoek naar een minpunt, en misschien is dat wel een manier om zichzelf te beschermen tegen emoties die op hol slaan. Komt het voort uit bindingsangst?
Wat ik wel weet, is dat vrouwen op zoektocht, nooit iets positiefs vinden in het huis van een man. Is er niks te vinden, dan is hij saai, heeft hij porno, dan moet het wel een viespeuk zijn. Het is nooit goed. Ik wil niet meer zo een vrouw zijn. Ik ben niet meer zo een vrouw. De ontevredenheid die er vanuit gaat. Het geklaag en onredelijk gezeur over een kledingstuk, baan, porno op zijn computer etc. Want wat maakt het uit wat iemand draagt, waar iemand werkt en iedereen heeft porno op zijn computer. Iedereen heeft zijn geheimen, en daar heeft iedereen recht op. Van belang is dat wat iemand wel wilt delen.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten