zaterdag 13 november 2010

"De Jurist" heeft een geurtje

Het moest tussen drie en vier uur ’s nachts zijn geweest, vrijdagnacht of zaterdagochtend, ik samen met een vriendin en een vriend. Alle drie ontzettend dronken. We zijn die middag begonnen met drinken en zijn nooit meer gestopt. Scheelkijkend van de drank vroeg de vriend mij of ik hem vond stinken, ik  rook wel een klein hutspot luchtje, maar vooral ook een lekker luchtje. Ik vroeg hem welk parfum het was. “Happy”, van “Clinique”.

Geurtjes doen mij altijd denken aan bepaalde periodes in mijn leven. De geur van speciale mensen, liefdes, de geur van hutspot, van een onopgeruimd huis waar ik een tijd heb gewoond met een vriendin. Ik heb wel eens gehoord dat een mens verliefd wordt op geur.

Een grappig ding, per liefde schaf ik een nieuw parfum aan. Het laatste parfum was “White Musk” van “The Bodyshop”. Alsof ik de geur van een vorige liefde uit wil wissen, alsof ik een spoor of herinnering uitwis. Dit doe ik niet alleen met parfum, ik doe het ook met shampoo. Tijdens mijn laatste liefde kocht ik dezelfde shampoo en conditioner als de man in kwestie. Nu was ik mijn haar en denk ik aan hem.  Ik doe dit ook met vakantie, wanneer ik op vakantie ga schaf ik een nieuwe shampoo aan.

Soms zijn gepasseerde liefdes mooi in alle heftigheid, soms blijft alleen de pijnlijke herinnering. Mijn laatste liefde was een mooie, de liefde daarvoor  een pijnlijke.  Het parfum wat hoort bij de pijnlijke liefde, laat ik hem voor het gemak “de jurist” noemen, was  “Madame” van “Jean Paul Gaultier”.

Een maand of twee geleden liep ik over het Leidseplein. Het was mooi weer, en bij mooi weer hoort een fris parfum. Ik droeg “Madame”, vreemd, want ik had een date met mijn laatste mooie liefde. Meestal wijk ik niet van mijn parfum theorie af, maar die dag wel. Ik was op weg naar de afgesproken plek, de zon scheen, ik droeg een fantastisch jurkje dat ik de dag ervoor in Antwerpen had gekocht, en mijn haar zat goed.

Daar stond hij, “De Jurist”. Het parfum, de plaats en de man, alles viel samen. Hij keek naar mij, ik keek naar hem. Mijn maag draaide zich om, wat moest ik doen? Na een tiende seconde snel denkwerk, besloot ik naar hem toe te lopen en een vriendelijk praatje te houden, waarna ik mij snel zou excuseren om mijn date te ontmoeten, althans dat was het plan.

Ruim negen maanden voor deze dag, heb ik “De Jurist leren kennen. Het was tijdens het uitgaan, ik was aan het dansen, hij danste naast mij en ik vond hem woest aantrekkelijk. Hij vond mij woest aantrekkelijk en ik nam hem mee naar huis, met alle gevolgen van dien. Ik werd verliefd op hem, hij niet op mij, maar deed alsof hij mij erg leuk vond (tenminste, dat denk ik). Of hij nou niet goed wist wat hij van mij vond, of wel, het was geen succes tussen ons. Nou ben ik nogal makkelijk verliefd, romanticus die ik ben, probeer ik altijd te analyseren waarom ik verliefd ben op degene. Bij “De Jurist” leek het simpel, hij was intelligent, grappig, sociaal, eigenlijk gewoon alle eigenschappen die ervoor zorgen dat ik verliefd wordt. Hoe het verhaal van “De Jurist” verder zal lopen, bewaar ik voor een andere keer.

Terug naar het Leidseplein, toen de zon scheen, mijn haar bewoog op het ritme van de wind en ik in shock bedacht wat ik zou doen. Ik wilde “Hoi, hoe is het…” zeggen, gewoon om niet te bitter onder de geschiedenis die tussen ons speelt te zijn. Om bij “De Jurist” te komen, moest ik om een urinoir heen lopen, “De Jurist” verdween even uit beeld. Het was fijn, ik had nog een klein beetje bedenktijd om over mijn “hoi-hoe-is-het-begroeting” na te denken. Het duurde ongeveer drie seconden voor ik achter het urinoir vandaan kwam. Ik scande de omgeving, op zoek naar “De Jurist”. Tevergeefs, hij was verdwenen. Tot ik met mijn ogen de tram vond, hij stond in de tram en keek moeilijk mijn kant op.

Ik keek nog even de tram na en hoorde: “Hola Guapa!!”, mijn nieuwe liefje. De geur, de plaats, de gedachte aan de nieuwe man, alles viel samen. Het parfum had vanaf dat moment nog  weinig met “De Jurist” te maken, maar met een nieuw begin: “De man die mij mijn Tupperware teruggaf”.

Geen opmerkingen:

Een reactie posten