"De gekwetste exen-blik"

Au, au, au en ha, ha, ha… Het welbekende zwarte gat van de vorige nacht, een blur in mijn hoofd, een kater. Het was allemaal begonnen op het werk, met de kerstborrel in het verschiet. Ik werd vrolijk bij de gedachte aan drank en dronkenschap. Ik at, dronk, en worstelde een weg door de sneeuw, op weg naar de kerstborrel. Op de kerstborrel at en dronk ik nog meer, en was niet te stoppen. Ik had er zin in!

Helaas stoppen kerstborrels altijd te vroeg, en samen met een bevriende collega, besloten wij dat we nog niet klaar waren. De fietstocht was een groot avontuur met overal sneeuw. Dankzij de grote hoeveelheid drank in ons lijf, verliep de fietstocht moeizaam. Moeizaam en grappig. Een aantal valpartijen en een plaspauze (ik tussen de auto’s, hij midden op straat) verder, kwamen we bij een stil café aan. Er zat een man aan de bar, er stond een man achter de bar, meer niet. De barman stak een emotionele monoloog af, over de brand die door de straat en de appartementen van zijn buren had gewoed, terwijl wij lallend over ons werk roddelden. Het was saai, we moesten daar weg. Slechte afsluiter. We rekenden af en liepen naar het volgende café. Een café met een band die oude rockklassiekers speelde. Op dat moment prima.

Ik deed 1 stap het café binnen, na een half jaar elkaar niet gezien te hebben, stond hij daar. De mooie man waar ik zo gek op ben geweest. De mooie man waar ik de beste seks van 2010 mee had. De mooie man die mij mijn tupperware teruggaf… Deed het pijn? Niet echt. Ik schrok. Ik vroeg hem hoe het met hem ging, en voegde direct toe dat ik shitfaced was. Mijn redding, dan zou het niet uitmaken wat ik zou zeggen. De perfecte dekking. Hij gaf antwoord en zei dat het goed ging, de rest behoort tot de blur in mijn hoofd. Wat ik nog wel weet, is dat hij achter een meisje aan moest lopen. Waarop ik direct vroeg of het “zijn meisje” was. Hij antwoordde direct en resoluut dat zij dat niet was, en weg was hij. Bah.

Het deed geen pijn. Het deed geen pijn om hem te zien, ik had er minder moeite mee dan ik had gedacht. Wat wel een beetje pijnlijk was, was het feit dat duidelijk werd dat het mij veel meer had gedaan dan dat het hem deed. Het heeft veel pijn gedaan toen het over was tussen ons. Ik was verschrikkelijk verdrietig. Nu heb ik het er niet meer moeilijk mee.

Ik bespeurde bij hem niet de bekende “gekwetste exen-blik”. Een vreselijk onaantrekkelijk gezicht is dat. De man waar je ooit verliefd op was, de mannen-man die jij als vrouw in hem zag, die dat allemaal niet blijkt te zijn. De ooit zo aantrekkelijke man heeft een blik alsof hij tegen zijn tranen vecht. Ik vind niets onaantrekkelijker dan een huilende man. Afschuwelijk vind ik dat. Ik hou er niet van. Mannen moeten vooral man zijn, geen slappe hap. “De gekwetste exen-blik” is een uitdrukking van spijt, verdriet en pijn tezamen. De man die mij mijn tupperware teruggaf had hem niet.

Ondanks mijn dronkenschap, had ik een klein en kort helder moment. Deze ex had dan wel geen “gekwetste exen-blik”,  de norm is dat een van de betrokken partijen wel “De gekwetste exen-blik” heeft, en als hij hem niet had, dan had ik hem! Au. Daar was het, de klap, een kleine klap weliswaar, maar toch.

Ik wilde niet “De gekwetste exen-blik” hebben. Ik wilde eruit zien alsof ik jarig was. Een goede herinnering die je plotseling overspoeld, op een moment dat je op je best bent. Zo wilde ik overkomen. Dankzij de blur in mijn hoofd, heb ik geen idee of het gevoel dat ik wilde hebben, in mijn gedrag tot uiting kwam. Waarschijnlijk niet.

Waarom vind ik het zo erg om zwak over te komen? Je bent toch pas echt sterk als je niet bang bent om je zwaktes te tonen? Stom cliché. Ik wil gewoon niet de “gebeten hond” zijn, de zielenpoot waar men medelijden mee heeft. Want ik ben niet zielig.

“De gekwetste exen-blik” komt niet alleen voor bij mannen die gedumpt zijn. Hoewel zij wel het beste de “De gekwetste exen-blik” vertolken, komt het ook voor bij mannen die mij gedumpt hebben. Sinds een aantal maanden kom ik constant “De jurist” tegen op feestjes. “De jurist” is een ex die mij op ordinaire wijze vlak voor kerst 2009 heeft gedumpt. Hij ging er diezelfde avond (de avond van het dumpen)voor mijn neus met een seksloos meisje vandoor. Dat getuigd van weinig klasse. “De jurist” blijft op ieder feestje waar wij samen zijn om mij heen hangen. Hij houdt mij gedurende het hele feest in de gaten. Heel irritant. Mijn vrienden vinden het dan nodig om hem te pesten. Heel grappig, maar grof. Het kan eigenlijk niet. Wanneer ik hem dan heel even gedag zeg, heeft hij het “De gekwetste exen-blik”… Zo ontzettend vervelend. Het is daarom dat mijn vrienden hem lastig vallen. Volkomen terecht, als er iemand gekwetst zou mogen kijken in dit geval, dan ben ik het wel.

Een andere ex heeft hem ook altijd. Vooral wanneer we elkaar zien, en hij seks met mij wilt. Deze man gebruikt “De gekwetste exen-blik” als machtsmiddel om mij te verleiden. Tevergeefs. Dit is nog nooit iemand gelukt, en hem al helemaal niet. Zijn grote puppy ogen die mij gekwetst en waterig aankijken, ik krijg er spontaan een droge kanarie van.

“De gekwetste exen-blik” komt ook voor wanneer je nog in een relatie zit. Sommige mannen gebruiken “De gekwetste exen-blik” om iets te lijmen. Wanneer ze iets verkeerd hebben gedaan gebruiken ze hem. Als een soort joker wordt hij ingezet. Het werkt niet! Het enige resultaat dat er bij mij wordt geboekt, is een streep eronder, basta. Ik ken geen medelijden wanneer ik “De gekwetste exen-blik” aantref.

Niets is zo seksloos als “De gekwetste exen-blik”. Ik word zo misselijk van. Ik weet dat ik hem nog geregeld tegen ga komen, de typische uitdrukking van zieligheid. Het is ook wel fijn, op die manier zal ik niet snel met een ex in bed belanden. Nog een bijkomend voordeel, ik zal niet snel meer te lang in een relatie blijven hangen. Zolang ik zelf maar nooit meer het gevoel heb dat ik “De gekwetste exen-blik” laat zien, ben ik een vrolijke mevrouw!